Verbrandingsmotor

De eerste en meest bekende aandrijving voor wegverkeer is de verbrandingsmotor. Het zal duidelijk zijn dat de technologie van de verbrandingsmotor zich de afgelopen eeuw voldoende heeft bewezen en bijna tot in perfectie is ontwikkeld.

Het leidt geen twijfel dat deze technologie over de hele wereld als ‘normaal’ wordt beschouwd en door iedereen als zodanig wordt geaccepteerd. Deze technologie is ook geschikt voor de meeste alternatieve brandstoffen.

Hoewel de energie-inhoud van de huidige brandstoffen benzine en diesel erg hoog is, is het directe rendement van een verbrandingsmotor relatief laag, maximaal 44% (diesel, ethanol, benzine en gas nog aanmerkelijk lager).

In het normale dagelijkse gebruik is het gemiddelde rendement in een voertuig slechts circa 15%, dus ligt het voor de hand dat deze technologie alleen al vanuit rendementsoverwegingen niet voor altijd kan blijven bestaan.

In principe kunnen veel op verbrandingsmotor rijdende voertuigen gebruikmaken van alternatieve brandstoffen, sommige kunnen zelfs op pure waterstof rijden , maar ook dat is energetisch gezien niet het juiste gebruik van waterstof.

Vanuit milieu-oogpunt zijn met name biobrandstoffen zoals bio-ethanol en biogas en synthetische brandstoffen zoals GTL (Gas to Liquid) de betere opties.

De cruciale vraag is welke alternatieven beschouwd kunnen worden als een standaardfabrieksproduct, dat is namelijk essentieel voor de service, het onderhoud en de restwaarde van dat product. Op dit moment kunnen we concluderen dat veel autofabrikanten de voorkeur hebben om de bestaande diesel- en benzinetechnologie te verbeteren en alleen te experimenteren met alternatieve brandstoffen, gelukkig zijn er veelbelovende uitzonderingen.